Fatih olsam çıksam fethine,Hürrem olsan gelsen evime !
Eyleme gönlümü
Zarar-ı ziyan, takdir-i şayan eyleme…
Eyleme düşlerimi.
Görme Fatih’in fethini, Hürrem’in tenini
Mazur gör öpüşmelerimi
Gül ile suyun ihtişamına kapılıp gitmelerimi….
Mazur gör özlemlerimi,
Mazur gör özlemelerimi,
Ve mazur gör ßeni….
Sakın eyleme kendini 
Ensarı ßende saklı olan uzaklıklar arasında özümü vururum oraya ßuraya
Resul gitti Fatih’in fethan ßağına, fetih dergâhına
Eski yazılmış ßir yazıyı ßülbülün ötüşünde görünce
Tercümesinde seni ßulduğum o alfabenin içine, ismini kazıdım gizlice…
Şimdi;
Fatih olsam çıksam fethine, Hürrem olsan gelsen evime…
Koca hayatın içinde sadece ßi kaç dakika kaldı ölüme yakınlaşmış !
İçimdeki fırtınaları “secdeye” yatıran, yüreğimin avuçlarını göğe kaldıran duamsın sen…
Umrumdan salıverdim gayrı, – gayrı dünya eksik etmesin ßedduasını üzerimden!
Sana sığındım.
Gülüşlerimi, öpüşlerimi ve en genç özlemlerimi yağmurun ellerine ßırakıp;
“Allah’a” sığınır gibi sana sığındım ßen !
Düşüncelerimin en çıplak, duygularımın en cesur hali ile karşındayım işte.
Yorgunum..
Uzak yollardan geldim.
“Havva Anne’nin” tülbentine yüz sürdüm geldim…
Geldim… Âdemden geldim.
Ceplerimde nice yalnızlıklar saklı ßenim.
Elmalar yedim, cezalar çektim ve cehennemin ateşinde küllendim gittim.
Ama hiç ßirinde, sensizken duyduğum acıyı hissetmedim!
ßen geldim!
Peki, sen hala nerdesin?
Ne aşkı ayrılık ßildim, nede sensizliği senden ayrı sayabildim…
Seni ßen hep, bildim…
buyuk bır begenıyle okuyorum yazdıklarınızı sız çok yeteneklısınız maaşaallah….