Tanrı Üzgün ! ( Cem Adrian İle 3/5 Dakika )Yıl 2009
Cem abi” ben bunu sana yazdım” 
Üç beş dakika sakın tıkama ağzımı.
“Ve her gece sabret diye saçlarımda dolanan /tanrının elleridir”…
Biraz olsun sakinleşiyor şizofrenleşmeye meyil eden ruhum.
İşte o zaman korkmuyorum geceden ve korkmuyorum hiç kalabalık karanlıklardan.
Karşıma çıkan her zifiriyetin karşına geçiyor ve basıyorum küfür’ü…
Yine Cem abim Koşuyor imdadıma…
|||“sokaklarda yanımda dolaşan yağmur
geceleri başucumda duran yağmur
avucumda ellerin eline yağmur…
vur yüzüme vur yüzüme.
saçlarımda nefesin yerine yağmur
dudağımda dudağın yerine yağmur
gökyüzünden çaresizliğimi yağmur
vur yüzüme hadi vur yüzüme”|||
Vur diyorum ulan!
Vur kimsesizliğimi ömrüme!
Yeniden sevmeliyim bu hayatı.
Hadi aç kapıyı ben geldim, karanlığımdan hüzünler giyinip geldim.
Anla beni N’olur..
Çünkü ben geldim.
Bundan tam 22 yıl önce bu aptal dünyaya malulen de olsa gönderildim!
Ve bu gelişin sonu yok…
Her yalnızlığın ertesinde kendime yeni avuntular bağışlayıp sonra insanların tekrardan yüzüme tükürmesi ne kadar saçma…
Söyler misin Cem abi: adaleti nerede bu dünyanın?
Tozlu paslı dünyanın; ayni sözlerinin içinde yeni diyarlar arıyor ecrinden çıkmış ömrüm.
Annem gibi kokmalı nefesim ve || babam kadar nefret etmeliyim insanlardan!
Acı ulan acı…
İçimdeki sadece acı.
Beş kuruş yok yüreğimde ve çözülmüş ömrümün bağcıkları..
Ona laf söylesem öbürünün mecali var mı beni anlamaya!
Bu dünyaya kul oldum geldim..
Sen beni inandır insanlara, işte o zaman inanacaksın Tanrıya!
Yalnız kaldım diye odamda durabilir miyim mavi bulutların üzerinde “ayakta”
Gözlerimin elası kayboluyor siyahımda.
Ben annemden öğrendim bebeklerin doğduklarında ağladığını
Ve Tanrı dan öğrendim inanmayı
Ama annem söylemedi bebeklerin ömür boyu ağlamaya mahkum olduğunu
Beni yeninden inanmaya inandırabilir misin?
Söyle Cem abi
Sana diyorum ulan!
Yeniden sever misin beni?
Bir güler yüze hasret düşer ağlamaklı tenimle sevişirim
Dünyamın güneşini başka yönlere çevirir
Her gece başka bir meydan da kendimden geçerim
Yalnızlığın dehlizinde gerilir yüz hatlarım
Karşımda duran karşı tarafta; seyre dalar martılar gözlerime baka baka
Mavinin içine mavi olur denizin dibine karıştırırım gözlerimi…
Rengim atar ellerim titrer ve kimsesizliğimi hasat etmeye yeltenirim
İçim erinir Y’arsızlığın ezincinden
Ölürüm ulan sensiz içtiğim bir yudum içki ilen..
Sen(*)kollü gönül bi çaresinde
Dirilim ulan ölmüş mezarın içinde
yeterki sen /gel ömrüme
ve inandır beni hayatı sevebilmeye
Biliyorum sensin ömrümün çaresi..
-Cem abi
-Ben o gece o adamla konuşurken mavi gözlerini dikti gözlerime
ve bir bakışta anlatmaya yeltenircesine hayatın şerefesizliğini “ışkını aşka çevir ve yazmaya devam et”
dedi…
Yeter mi bu kadar avuntu..
Ne aşk-ı ulan
Ömrüm yalnız benim!
Işkımdan sıyrılmış sabahlarım
Sesim berbat diye kimse beni dinlemese bile!
Her gün başka bir dost meclisinden kendimden geçmiş
Ve ertesi gün devam etmişim sessiz sessiz şarkılar söylemeye
Ve sen haklısın
ßiliyorum
“yalnız da ayağa kalkabilirim”


Cem Adrian’ı tesadüfen dinlemiştim,4 sene önceydi..herşeyden önce “bir duruş” sahibi olması çok önemli..Kendine özgü ve tartışılmaz bir yetenek.Geçen sene Urfa’da konseri vardı ama ben yıllık izindeydim,gidemedim diye de çok üzülmüştüm..
Çok harika..
Emrah’ cığım bir şey itiraf edeyim sıkılarak;ses virtüözü demek istiyorum Cem Adrian için bu yazından sonra onun hayatını okuyup hakkında bilgi sahibi oldum inanırmısın.?
Siteniz Çok Güzel epey zamandır sitenize takılıyorum . bir Yorum yapayım dedim
Adrian ile yasamaya basladın mı bır kere ılıklerıne kadar yalnızlık ve derınlık ısleyecek; aynı zamanda ask ıle acının ayrılmazlıgını yasayacaksın… Kendin ile karsılasmaya baslayacaksın herhangı bır sarkı dınlerken aklının bır kosesı senı… ılahı bır sese dogru cekecek, ıster ıste ıster ısteme bır kere kapıldın mı bu ruzgara suruklenıp gıdeceksın… Bılmeyenlerden senı anlamasını beklemeyeceksın cunku cogu bu sesı gormezden gelır bunu en ıyı aslında sen bılırsın kendını nasıl en ıyı sen anlıyorsan oyle! Ustadlar ayrıntılarda gızlıdır ya bızım ayrıntılarımız ıc sesımızın gızlılıgınde zaten pek anlatmayız pek konusmayız soylemeye gerek yoktur; cunku anlatılandan hep fazlasıdır, ıc konusmalarımız bıze boyle der ve en cok kendımızle gece konusuruz boyle zamanlarda cıkar en guzel kelımelerımız sonrasını sııre yada yazıya bırakırız hanı bıraksak sayfalarca yazacabılırız belkı; ama bazı seyler uzun uzun yazılsada bıtmez …Adrian boyle bır ılah ıste; adlandıramıyorum cunku duyguların ustunlugu yok bana kalırsa kutsal adam dıyebılırım …
Cem adrian..
Ancak bu kadar mükemmel anlatılabilirdi.Kaleminize yüreğinize sağlık Emrah bey.Sitenizi bir video sitesi aracılığı ile buldum.Onun tarifi mümkün değil ancak anlatılmak istense ancak bu kadar anlatılabilir.
Başarılaınız daim olsun…