Doğmadan Büyüyen Çocuk
Bir hastane doğumhanesinde açmıştınız gözünüzü dünyaya.
Benim doğumum bir mağarada olacak…
Çıktığımda gün yüzüne; gördüğünüz her yüz sizi karamsarlıkla karşılayacak.
Bu çok normal… Çünkü doğarken ağlattınız beni.
Siz, önce bebek oldunuz…
Sonra emeklediniz,
Sonra yürüdünüz,
Sonra çocuk,
Sonra büyüdünüz,
Bense direk büyüdüm!
Aradaki fark bu…
Revamı?
Siz iç geçmişliği bilir misiniz; genç olmadan yaşlanmayı..
Bir çınar kadar ulu acılarla dolup taşmayı.
Bilir misiniz dolaylı yollardan yaşamayı?
Bana insanlık dersi vermeyin artık
Ben siz alırken; çoktan vermiştim o dersleri…
Nice work
Mrb Emrah…:)
Siirlerinin Ve Yazılarının Hepsi Birbirinden güzel… teprik ediyorum… basarılarının devamını diliyorum…
Herzaman Böyle duygularının insanı ol.. eminim hic birsey kaybetmiyeceksin…
”Aşk ağır yükler bindirdi omzum’a.. Ne taşımaya”GÜCÜM”var, ne de atmaya”CESARETİM”… Çığlıklar arasında sağır ve de dilsizim.. Ne duyup anlatmaya isteğim var,ne de konuşup anlatmaya mecalim… Aşk diye birşey yaşıyorum.. Ne”TEK”taraflı demeye dilim var… Ne de”KARŞILIKLI” olduğuna ispatım.. Sessiz’ce bekliyorum ama… Ne daha fazla beklemeye ”SABRIM” var.. Ne de boşver diyecek ”YÜREĞİM”..”
Yürekten kutladım saygımla tebriklerimle teşekkürler