Kör’ebe
Bakışların gözlerimin intiharıydı…
Ben senden başka bir şeyi göremeyen bir körüm.
Özür dilerim ama hayatımın ağzına sıçtın.
Senden sonra ben yemedim, içmedim…
Yoldan geçerken kızları kesmedim “ah ne güzel kız diyemedim.
Romantik olmadım, sadece biraz orman tiktim kendime
Defalarca dişlerimi sıktım, yumruklarımla duvarları kırdım!
Kimseye şiir yazmadım mesela, mesela kendime bile yazamadım.
Kızamadım,ağlayamadım,gülemedim…
Sadece gözlerinin içine baktım ve sen gözlerini kapattın.
Evet, şimdi gerçek bir körüm…
vay beeeee bu ne böyle abi…